Omdat
de bemanning van een schip bij het afmeren en het vertrek zelf niet in staat is
de trossen vast te maken of te lossen doen zij een beroep op de roeiers.
Met hun kleine bootjes varen ze behendig tussen de grote schepen en brengen de
trossen aan de wal.
Het beroep van roeier is wellicht het oudste beroep in de haven. Omdat dit werk vroeger gedaan werd met roeiboten is de naam roeiers ontstaan.
In de Rotterdamse haven
is de Koninklijke Roeiers Vereniging Eendracht (KRVE) hiervoor verantwoordelijk.
Deze vereniging is in 1895 opgericht door personen die zelf een roeiboot hadden
en zich bezig hielden met het roeierswerk. Roeien doet men tegenwoordig niet meer maar de verenigingsvorm is gebleven. Na
een gedegen opleiding waarbij het accent op veiligheid ligt mag iemand zich
“roeier” noemen en is dan lid van de vereniging voor het leven. De leden
zijn dus gezamenlijk eigenaar van de vloot. De KRVE heeft thans een vloot van 54
motorschepen van allerlei types tot zijn beschikking. 
Tijdens het los- en vastmaken van de schepen
krijgen de roeiers instructie van de loods.
Het werk van de 300 leden van de Vereniging is niet alleen het los-en vastmaken van schepen maar o.a. ook het vervoer van loodsen en het beschikbaar stellen van mensen bij calamiteiten. Het beroep van roeier is zwaar en soms zeer gevaarlijk werk. Bij nacht en ontij en onder alle weersomstandigheden staan de mannen van de KRVE paraat 24 uur per dag, 7 dagen per week.
In heel Europa zijn 2500 roeiers actief. De meeste bedrijven zijn lid van de European Bootsmen’s Association.
|
 |
7 december
2004 - Rob Jelderda.